Yvonne van Dalen | Hardloopster

Geplaatst door

In mijn zoektocht naar interessante verhalen voor Sweat and be Fit kwam ik Yvonne van Dalen tegen. Zoals ze zelf zegt een ‘gewone, rennende mama’. Maar wat is gewoon en heeft niet iedereen zijn of haar eigen bijzondere verhaal te vertellen? Oordeel zelf na het lezen van het interview dat ik met haar hield.

Kun je jezelf kort voorstellen aan de lezers van Sweat and be Fit?
‘Hoi, ik ben Yvonne van Dalen, in het dagelijkse leven werkzaam als newborn fotograaf en fotografencoach. Ik ben 44 jaar, al 12,5 jaar samen met mijn liefde Ronald en samen hebben we twee kinderen: Jelle van 7,5 en Isa van bijna 6. Ik werk met veel plezier, maar geniet daarnaast ook van elk moment dat ik kan ontspannen, buiten kan zijn en kan sporten. Verder lees ik heel graag, schrijf ik momenteel aan een boek voor mijn coaching klanten en ben ik dol op koken. Mijn gezin eet voor 95% veganistisch met me mee, en daar ben ik heel trots op en gelukkig mee. Ik ben vorig jaar april begonnen aan mijn transformatie, zoals ik het zelf noem, op zoek naar een gezond en fit leven. Die vooruitgang, en de hele reis met al zijn ups and downs, deel ik op Instagram. Ik laat zien wat ik allemaal doe, eet en drink, in de hoop dat het anderen kan inspireren een plantaardig(er) leven te gaan leiden.’

Je geeft aan dat je graag sport. Aan welke sport doe je?
‘Ik ga drie keer per week hardlopen. Ik ben gewoon een amateurloper en volg mijn gevoel. Sporten is voor mij vooral plezier hebben op dit moment. Doordeweeks heb ik in de alledaagse hectiek van thuis en werk wat minder tijd, dus ren ik twee keer vijf kilometer, maar in de weekends ren ik 10-15 km door het Bossche Broek (Den Bosch) en het mooie bos hier in Vught. Ik heb het geluk in een hele mooie omgeving te wonen, want de natuur is letterlijk vijf minuten lopen vanaf mijn huis. Ik word enorm geïnspireerd door buiten zijn: ik laad erdoor op en ik ontspan in de natuur. Iets wat met het drukke bestaan als moeder en ondernemer voor mij onontbeerlijk is. Verder wandel ik elke dag en spring ik af en toe op de moutainbike voor een rondje door de omgeving en om de IJzeren Man hier in Vught.’

Toen je jezelf voorstelde had je het over een transformatie. Wat bedoel je daar precies mee?
‘Voor mij is mijn huidige weekindeling een hele transformatie ten opzichte van een jaar geleden. Ik ben namelijk sinds de bevalling van mijn tweede ontzettend uitgeput geweest en heb jarenlang achter mezelf aangesloft. Kampend met bekkenklachten, enorm overgewicht en vermoeidheid zat sporten er gewoon niet in voor mij en was ik al blij als ik mijn dag kon overleven. Ik woog op mijn zwaarst 106,4 kilo en had een BMI van 34,9, één tiende onder de categorie extreme obesitas. Toen ik dat cijfer zag, schrok ik enorm!’

Transformatie links in april 106 kg in het midden 94 kg in de zomer en 86 kg in september

‘Vorig jaar april heb ik de switch gemaakt naar meer beweging en door dat geleidelijk te implementeren ben ik nu waar ik ben. Van 0,0 sportactiviteit naar 10-15 km rennen in het weekend. Ik voel me onoverwinnelijk daardoor! Sporten (en vooral de langere stukken rennen) maakt me heel blij en houd me positief. Ik sport voornamelijk voor mezelf, vergelijk me niet met hoe “snel” anderen lopen, en het is een bewust proces voor mij. Het genieten is iets wat ik nodig heb en wat ik vele mama’s om me heen niet zie doen. Sporten is in die zin zelfzorg, iets wat in het dagelijks leven erbij hoort in mijn ogen.’

‘Op 26 mei liep ik mijn eerste officiële trimloop in Den Bosch van 10 km, de Vestingloop. Ik ben geen snelle loper, maar gezien waar ik vorig jaar nog was en hoever ik nu ben, was dit voor mij wel een grens die ik over moest. Ik vond het ergens toch wel spannend om deel te nemen aan zo’n georganiseerd evenement. Het was erg gezellig en smaakte naar meer! Ik heb sinds 3 weken een lichte hamstringblessure, maar toch heb ik de Vestingloop kunnen voltooien. Daar ben ik enorm trots op!’

‘Verder wil ik ook meer krachttraining gaan doen, omdat ik nu last begin te krijgen van loszittende huid. Ik ben van 106+ kilo nu afgevallen tot 84 kilo en ik val nog altijd af. Ik wil wel heel graag gewoon in vorm blijven, anders gaat de losse huid zeer doen bij het sporten.’

Je hebt ook meegedaan aan de Wim Hof Transformational Experience in februari. Hoe was dit en waarom deze experience?
‘In februari van dit jaar heb ik inderdaad als een van twee vrouwen deelgenomen aan de Transformational Experience in Przesieka in Polen. Met onze tribe van twintig man hebben we tal van ademhalings- en ijstrainingen gedaan, in een waterval en ijskoude rivieren gezwommen en bergen beklommen. Het hoogtepunt voor mij, fysiek en emotioneel, was de beklimming van de berg Snezka op de Pools-Tsjechische grens.’

(De Sněžka is de hoogste berg (1603 m) in het Reuzengebergte op de Pools-Tsjechische grens en is de hoogste berg van Tsjechië.)

The Wim Hof Transformational Experience The Tribe op de top van de berg Snezka

‘We hebben de besneeuwde berg beklommen in onze korte broek en zijn in 4,5 uur naar boven en weer naar beneden gelopen. Als enige dame heb ik die dag daar de top bereikt en dat voelde voor mij als de allergrootste overwinning op mezelf, zowel mentaal als fysiek! Ik was zo ontzettend trots op mezelf dat ik daar stond, boven op die mooie besneeuwde top, in de snoeiharde ijskoude wind! Ik heb nog nooit eerder in mijn leven zoiets spannends, moeilijks en uitdagends gedaan. Ik had altijd in mijn hoofd zitten dat ik dat soort dingen niet kon, niet durfde, dat ik hoogtevrees had, ga zo maar door. Maar ik heb het gedaan, en het gaf me zoveel kracht en voldoening!’

‘De reden dat ik aan deze expeditie wilde meedoen, is dat ik mijn eigen kracht wilde ontdekken. De grenzen van mijn eigen fysieke kunnen wilde voelenna jaren van gesukkel en moe zijn. En ik wilde mijn eigen mindset trainen, mezelf overwinnen. Als coach vind ik een positieve instelling en een “growth mindset” enorm belangrijk en dus was dit dé expeditie voor mij. Practice what you preach, right?’

Hoe heb je jezelf hier op voorbereid?  
‘Ik heb me voorbereid door in november in Kaatsheuvel een driedaagse Wim Hof Training te doen bij Bart Dankers, een erkend Wim Hof Trainer. Daar heb ik de basisprincipes van ademhaling, ijstraining en mindset geleerd en vervolgens ben ik daarmee thuis verder aan de slag gegaan. Ik douche koud en heb afgelopen winter een dompelbad met koud waterin mijn tuin gezet. Ook heb ik in de winter gezwommen in de IJzeren Man om mijn lichaam bloot te stellen aan ijskoud water. Verder is de ademhalingstechniek ook een essentiële, eenvoudige en krachtige tool om je gezondheid te verbeteren.

‘Sinds die training in november is alles veranderd en is mijn thermostaat in mijn lijf “aan”. Ik ben van het altijd koud hebben, moe zijn en hoofdpijn hebben, naar een leven gegaan zonder pijnstillers (en die slikte ik veel, tot bètablokkers tegen de migraine aan toe), vol energie, goede slaapkwaliteit en vooral veel warmte in mijn lijf. Ik heb geen enkele vorm van pijnstilling meer nodig en weet me met eenvoudige ademhaling binnen 15 minuten weer op de been te krijgen mocht ik iets voelen aankomen. In de winter loop ik dan ook hard in mijn gewone hardloopkleding voor de zomer, zonder dikke pet, winterkleding of handschoenen en kan ik mijn lichaam perfect op temperatuur houden. Na afloop van een rondje rennen, duik ik in mijn badje in de tuin en doe ik vier minuten een ademhalingsoefening voor herstel in mijn ijskoude water. Zo krijg ik geen verzuring, heb ik nooit spierpijn en voel ik me zo fris als een hoentje.’

Je bent ook vegan. Sinds wanneer en waarom?
‘Ik ben sinds mei 2018 veganist, dus nu een jaartje. En mijn gezondheid heeft sindsdien een extreme transformatie doorgemaakt. Ik ben 22 kilo lichter, fitter en actiever. Ook had ik last van depressieve klachten en die zijn totaal verdwenen doordat ik anders leef, met meer beweging en andere voeding. Ik ben veganist geworden omdat ik sinds mijn puberteit kampte met tal van ontstekingen die hardnekkig bleven terugkomen. Blaasinfecties, acné, keelontstekingen. Verder had ik elke winter drie keer griep, liep ik constant met een loopneus en had ik maandelijkse (menstruele) migraine. Ergens in mijn zoektocht naar meer energie en “schone brandstof” kwam ik uit op veganisme. Vrienden van me zijn al jaren veganist en ik voelde gewoon dat ik dit ook wilde. Vlees eten heeft me nooit echt aangestaan, dus ik mis ook helemaal niets.’

Ijswaterval Wim Hof Transformational Experience

Ben je geheel vegan of eet je plantaardig?
‘Mijn dieet is 100% plantaardig, en ik eet geen enkel dierlijk product. Het omschakelen naar veganistisch eten leverde in het begin nog wel eens wat vergissingen op, en de leercurve was vrij stijl. Maar inmiddels heb ik alles onder de knie. Ik vind het eten lekkerder en makkelijker. Als ik op vakantie ben, dan is het vaak vooronderzoek plegen naar restaurants waar we kunnen eten, neem ik mijn eigen eten mee op reis, en ontkom ik soms niet aan dierlijke producten. Dan eet ik waar mogelijk vegetarisch, maar dat komt zelden voor.’

‘Als ik ren dan neem ik op een wat langer stuk altijd een drinkrugzak met water mee en een handje cashewnoten. Nu ik aan het trainen ben voor een halve marathon, stop ik ook een vegan bar (van de Action) in mijn rugzak. Die zijn er met banaan, kokos, chiazaad, enzovoorts. Supereenvoudig en lekker. Ik heb verder niet zo veel eten nodig en eet gewoon een lekkere kom havermoutpap voor ik ga of een schaaltje soja-yoghurt met noten en chiazaad en wat fruit als ik terugkom.’

Gebruik je ook supplementen?
‘Ik slik vitamine D3 en B12 als supplement. Soms neem ik wat vitamine C of magnesium als ik onrustige benen heb. Dat is nog een restje van mijn zwangerschappen, dat af en toe de kop op steekt na langere stukken rennen.’

Welke doelen heb je voor jezelf gesteld op sportief gebied?
‘Ik heb dus meegedaan aan de Vestingloop en wil deze maand mijn eerste halve marathon lopen in Roosendaal. Verder wil ik in oktober een hele marathon lopen in Eindhoven. Maar als ik dit opschrijf, dan krijg ik al de kriebels, dus dat is een heel proces, hoor! Ik neem gewoon dag voor dag en ga stap voor stap door dit hele traject van georganiseerde hardloopevenementen. Waar ik van droom, is een ultrarun van 50 of 100 km. Ik volg de podcast van Rich Roll en hij had vorig jaar Dirt Diva Catra Corbett in zijn show. Zij is een vegan ultrarunner en haar leven inspireert mij enorm. Dus als ik in de loop van volgend jaar zo’n afstand zou kunnen neerzetten, dan lijkt me dat het ultieme! Ik loop namelijk ook het lekkerst op langere stukken, want dan kan ik wat trager lopen en doorlopen. Ik weet van mezelf dat ik geen snelle loper ben, maar meer een dieseltje. Traag op gang en dan lang door kunnen. Rennen is voor mij dan op die langere stukken ook een soort meditatieoefening.’

Zijn er ook nog doelen op het gebied van veganisme?
‘Het lijkt me een droom als mijn gezin volledig veganistisch met mij mee-eet. Nu is alles hier al 95% veganistisch, maar als alle dierlijke producten uit huis konden blijven, dan ben ik blij. Ik heb nu zelf nog wel wat leren schoenen, een leren riem en andere spullen in huis van voordat ik veganist werd, maar die gebruik ik netjes op totdat ze op zijn en dan koop ik wel een veganistische variant. Als minimalist wil ik gewoon zo min mogelijk consumeren, zo weinig mogelijk spullen kopen en afval produceren, dus ik ben heel zuinig op de spullen die ik heb.’

Wat ben ik vergeten te vragen of wil je nog aan de lezers van mijn blog kwijt?
‘Voor mij is het zoeken naar een fit en energie leven begonnen met meer bewegen, toen ging dat over in anders eten en nu is bij mij het bewustzijn enorm sterk gegroeid dat het plantaardige, veganistische eten en leven ook onze enige manier gaat zijn om onze stervende planeet nog te kunnen redden.’

‘Daarom vind ik het zo gaaf dat jij me voor dit interview vroeg, Erwin. Hoe meer we onze kinderen en anderen om ons heen laten zien hoe goed we functioneren “zonder dieren te eten” en hoe gezond we ons voelen op “alleen maar planten”, hoe meer mensen we hopelijk kunnen inspireren en bereiken. Ik wil dan ook bij niemand de veganistische boodschap erin hameren, maar gewoon een voorbeeld zijn dat hopelijk anderen tot denken aanspoort. Inmiddels zijn mijn familieleden en vrienden al wat bewuster bezig met hun manier van leven, maken ze zelf ook soms een veganistische maaltijd, en hoor ik af en toe dat iemand ook veganist is geworden door mij. En dat maakt me apetrots! Zo zie je maar dat je niet weet hoe een balletje kan rollen.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s